دوره 3، شماره 1 - ( بهار 1400 )                   جلد 3 شماره 1 صفحات 17-27 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


کارشناس ارشد مشاوره خانواده، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده:   (190 مشاهده)
هدف: هدف این پژوهش تعیین اثربخشی زوج‌درمانی راه‌حل محور بر بهبود انعطاف پذیری شناختی زوج‌های متقاضی طلاق بود. روش: این پژوهش از نوع طرح های نیمه تجربی با پیش آزمون و پس آزمون و جامعۀ این پژوهش 20 زوج  مراجعه‌کننده به مرکز مشاوره مهرآور شهر تهران بود که پس از غربال­گری با استفاده از پرسشنامه‌ انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال (2010) انتخاب و به‌طور تصادفی به  دو گروه زوج‌درمانی راه‌حل محور (10 زوج) و گروه گواه (10 زوج) اختصاص یافتند. گروه‌ آزمایش در 8 جلسه 90 دقیقه‌ای زوج‌درمانی راه‌حل محور را دریافت کردند و گروه گواه در حالت انتظار قرار داشت. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیری و چندمتغیری تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که زوج‌درمانی راه‌حل محور در افزایش انعطاف پذیری شناختی تأثیر دارد (93/15=F و 001/0=P)؛ همچنین زوج درمانی راه حل محور بر مولفههای ادراک کنترل پذیری (59/26=F و 001/0=P)، ادراک گزینه‌های مختلف (35/5=F و 026/0=P) و ادراک توجیه رفتار (49/23=F و 001/0=P) موثر بود. نتیجه‌گیری: مداخله زوج‌درمانی راه‌حل محور می‌تواند به‌عنوان یک روش درمانی موثر برای افزایش انعطاف پذیری شناختی در زوجین متعارض و برخوردار از روابط آشفته مورد استفاده قرار گیرد.
متن کامل [PDF 796 kb]   (82 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مشاوره خانواده (زوج، فرزندپروری، روابط والد-فرزندی)
دریافت: 1399/9/18 | پذیرش: 1399/12/25 | انتشار: 1400/3/15 | انتشار الکترونیک: 1400/3/15

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.